Strefa zagrozenia wybuchem lakiernia

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów danych do łączenia w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest udana większość maszyn i urządzeń używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i układów ochronnych dedykowanych do wykorzystywania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w niektórych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co stanowiło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tego warunku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i daleko ułatwiła obieg produktów w Zgód Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów gwarantujących duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do służbie w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wprowadziła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmian dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyce w miejscach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex